«دی ۱۴۰۴؛ ڕاپەڕین، پهلویگەرایی و مەترسیی گۆڕانی ڕژێم لە سەرەوە»
کۆمیتەی کردەوەی ڕێکخستنی کرێکاری لە یادداشتێکدا لە ماڵپەڕی فەرمی خۆی بە ناونیشانی «ڕاپەڕینی ۱۴۰۴: نیو هەنگاو بۆ پێش، دوو هەنگاو بۆ دواوە»، ڕاپەڕینی دی ١۴٠۴ لە درێژەی دی ٩۶، خەزەڵوەری ٩٨ و «ژن، ژیان، ئازادی» شی دەکاتەوە و بە شەپۆلێک دەزانێت کە هاوکات هەم ڕادیکاڵیزمی شەقامی قووڵتر کردووە و هەم زەمینەی بۆ پڕۆژە دواکەوتووەکان وەک پهلویگەرایی و گۆڕانی ڕژێمی ئیمپریالیستی لەبارتر کردووە.
کۆمیتەی کردەوەی ڕێکخستنی کرێکاری لە یادداشتێکدا لە ماڵپەڕی فەرمی خۆی بە ناونیشانی «ڕاپەڕینی ۱۴۰۴: نیو هەنگاو بۆ پێش، دوو هەنگاو بۆ دواوە»، ڕاپەڕینی دی ١۴٠۴ لە درێژەی دی ٩۶، خەزەڵوەری ٩٨ و «ژن، ژیان، ئازادی» شی دەکاتەوە و بە شەپۆلێک دەزانێت کە هاوکات هەم ڕادیکاڵیزمی شەقامی قووڵتر کردووە و هەم زەمینەی بۆ پڕۆژە دواکەوتووەکان وەک پهلویگەرایی و گۆڕانی ڕژێمی ئیمپریالیستی لەبارتر کردووە.
- ڕاپەڕینی دی ١۴٠۴ دابەش دەبێت بەسەر سێ قۆناغدا: دەستپێک لە ناڕەزایەتییە گوزەرانی و بە نرخەکانی دراو، گەیشتن بە لووتکە لە شار و ناوچە بچووکەکان، و پاشان تەقینەوەی میلیۆنی و هێرشبەرانە لە شارە گەورەکاندا، بەتایبەت تاران و مەشهد.
- دەقەکە جەخت لەسەر ڕۆڵی شارە بچووکەکان و ناوچە لۆرنشین و بەختیارییەکان دەکاتەوە و لە بەرامبەردا، کەمبوونەوەی ڕێژەیی کێشی شەقامی کوردستان و بلووچستان بە بەشێک لە بەرهەمی کەشی دروشمە زاڵە پهلویگەراییەکان دەزانێت.
- پچڕانی چەند چینی پەیوەندییەکان (ئینتەرنێت، مۆبایل، نامەی کورت، پارازیتی مانگی دەستکرد) وەک ئامرازی سەرەکی کۆنتڕۆڵکردنی ڕاپەڕین و ڕێگری لە ڕێکخستن و ڕێوڕەسمە ناڕەزایەتییەکان دەناسرێت.
لە ئاستی گەورەدا، نووسەران باس لە «بلۆکێکی یەکگرتووی ئۆلیگارشی» لە دەسەڵاتدا دەکەن کە لە سەرووی دابەشکارییە فەرمییەکانەوە، ناڕەزایەتییەکانی گۆڕیوە بۆ دەرفەتێک بۆ چارەسەری شۆکی ئابووری، هەڵکشانی نرخی دراو و پێشخستنی سیاسەتە دژەکرێکارییەکان و ئەم ڕەوتە وەک بەشێک لە ئامادەکاری بۆ سەردەمی پاش خامنەیی و پێستگۆڕکێ لە سەرەوە لێک دەدەنەوە.
لەم نێوەندەدا، پادشاشۆڵی و «جاوید شاه» وەک دیاردەیەکی ڕاستەقینە و ناچار بە بینین شی دەبێتەوە؛ جەستەیەک کە بە مەرجێک شاکەرەستی کلاسیک نییە، بەڵکو ئەو چینە ناچارە کە ئێستا دەستی گرتووە بە هێمای پهلوی، دقیقا وەک هێمای «دەسەڵاتی دەرەکیی پشتگیری دەستێوەردان». ڕەزا پهلوی لەم چوارچێوەیەدا زیاتر لەوەی سەرکردەیەکی ڕاستەقینە بێت، وەک فیگەرێکی میدیایی و کارتی فشار ناو دەبرێت کە بەهای لە پەیوەندی لەگەڵ دەوڵەتە دەرەکییەکان و تەنانەت هاوکارییە شاراوەکانی بەشێک لە دەزگا ئەمنییەکانی کۆماری ئیسلامی دەدۆزێتەوە.
سیناریۆی مەملەکەتکاری «گۆڕانی ڕژێم» لەم یادداشتەدا هاوشێوەی عێراق و لیبین نییە، بەڵکو جۆرێکە لە پێستگۆڕکێ لە سەرەوە کە تێیدا هەمان بلۆکی حوکمڕان، لە مامەڵە لەگەڵ هێزە ئیمپریالیستییەکاندا، بەشێک لە پێکهاتەکە دەگۆڕێت، بێ ئەوەی لۆژیکی بنەڕەتی دەسەڵات و ستەمکاری بگۆڕێت. مەترسیی «سەراب بۆ دەستێوەردانی ڕزگارکەری دەرەکی» و گۆڕانەوەی خەڵک بۆ پیادەی بێدەسەڵات بۆ شەرعیەتدان بە نیزامی نوێ، تەوەرەی هۆشدارییەکانی نووسەرانە.
لە بەرامبەر دوو جەمسەری دواکەوتوو – ستەمکاریی ولایی و پڕۆژەی پادشاشۆڵی/گۆڕانی ڕژێم – کۆمیتەی کردەوە جەخت لەسەر پێویستی دروستکردنی «بەرەی سێیەم» دەکاتەوە: جەریانێک کە هاوکات دژی ولایەت و پادشایەتی بوەستێت، بۆ مافەکانی کرێکاران، ژنان، کەمایەتییە نەتەوەییەکان و گرووپە ژێر ستەمی ڕەگەزی/جێندەری تێکۆشان بکات و بەرنامەیەکی ئەرێنی بۆ دیموکراسی و دادپەروەری کۆمەڵایەتی، بە داواکارییەکانی وەک دەستبەسەرداگرتنی موڵکی دەزگا حکومییەکان و خاوەندارەتی و کۆنترۆڵی کرێکاری بەسەر بەشە ستراتیژییەکاندا پێش بخات.
ئگەر بەدوای ناسینی ئەو دیدگایەن کە ڕاپەڕینی دی ١۴٠۴، سەرهەڵدانی پهلویگەرایی، ڕۆڵی میدیا ترانسناسیۆناڵەکان و سیناریۆکانی گۆڕانی ڕژێم لە سەرەوە تێکەڵ کردووە و لە ڕوانگەی هێزێکی چەپی ڕادیکاڵەوە لێکی دەداتەوە، خوێندنەوەی دەقی تەواوی کۆمیتەی کردەوەی ڕێکخستنی کرێکاری لە ماڵپەڕی فەرمییان پێشنیار دەکەین.
Related articles
ڕەشنووسی ستەمکاری، ئەمجارە بەبێ عمامە
دوو گێڕانەوە لە دوو لای درزێکی سیاسییەوە وەستاون، بەڵام کاتێک لە ئاوێنەدا دەڕوانیت، هەمان دەموچاو دەدەنەوە: هەردووکیان مێژوو نەک وەک گۆڕەپانی فرەلایەنیی هێزەکان، بەڵکو وەک مەیدانی دەستەسەرکردنی تەنیا و بێبەشکردنی دەسەڵات دەبینن. مێژووی دوێنێ هەردووکیان بە جۆرێک دەنووسنەوە کە دەسەڵاتی سبەی لە پێشوەختە قۆرخ بکەن. هەردووکیان خاوەنی لۆژیکێکی یەکانگیرن: لۆژیکی قۆرخکردنی مێژوو بۆ قۆرخکردنی دەسەڵات. درێژەی وتارەکە بخوێنەوە.
اگر مردم آزادی نخواهند: از «ترس از مردم» تا سیاست مراقبت
ضمن نقدی به تصورات پادشاهیخواهان و محافظهکاران از گذار، در این جستار با مخاطب قرار دادن نیروی چپ و جمهوریخواهی که نگران عمومیت یافتن خواستهای ارتجاعی است، از ضرورت پرداختن به سیاست مراقبت درمقابل تصورات کلیشهای از آگاهسازی تودهها بحث میشود.