نمایه
افراد و نهادهای مرتبط با کار حزب.
افراد
سعید پیوندی (۱۹۵۶) جامعهشناس ایرانی است. دانشآموخته دورهٔ کارشناسی و کارشناسی ارشد جامعهشناسی در دانشگاه تهران و دکترای جامعهشناسی آموزش و علوم تربیتی از دانشگاه پاریس است.
دکتر سعید رهنما استاد بازنشسته علوم سیاسی و رئیس سابق مدرسه عالی سیاستگذاری دانشگاه یورک کانادا، از نظریهپردازان و فعالان چپ ایرانی است. او با سابقه فعالیت در جنبشهای کارگری پیش از انقلاب، تخصص پژوهشی در اقتصاد سیاسی خاورمیانه، چپ سوسیالیستی و بنیادگرایی اسلامی دارد و کتابهای متعددی در این زمینه منتشر کرده است.
محمدرضا نیکفر (زاده ۱۳۳۵) فیلسوف، پژوهشگر و نویسنده برجسته ایرانی ساکن آلمان است که عمدتاً در حوزههای فلسفه سیاسی، الهیات سیاسی و نقد فکری فعالیت میکند. او مدرس دانشگاه ایران آکادمیاست و درسگفتارهای او در میان دانشجویان علاقهمندان بسیار دارد. او تا ژوئیه ۲۰۲۳ سردبیر رادیو زمانه بود و پس از استعفا از این سمت، تمرکز خود را بر نویسندگی و تحلیلهای نظری معطوف کرده است.
محمد مالجو (متولد ۱۳۵۱) اقتصاددان، پژوهشگر اقتصاد سیاسی و مترجم برجسته ایرانی است. او به دلیل تحلیلهای انتقادی درباره ساختار اقتصادی ایران پس از انقلاب و تمرکز بر موضوعاتی چون حقوق کارگران، انباشت سرمایه و نابرابریهای اجتماعی شناخته میشود.
مهرداد درویشپور دارای دکترای جامعه شناسی و دانشیار مددکاری اجتماعی، پژوهشگر جنسیت و قومیت است.
نهادهای سیاسی
اتحاد جمهوریخواهان ایران تشکل سیاسی جمهوری خواهان با افق های فکری گوناگون و پیشینههای سیاسی متفاوت است که برای دستیابی به آزادی و دموکراسی واستقرار نظام جمهوری مبتنی برمنشور جهانی حقوق بشر درایران مبارزه می کند. اتحاد جمهوری خواهان ایران برای پیشبرد و تحقق کارپایه سیاسی خود و دستیابی به اتحاد هرچه گستردهتر جمهوری خواهان تلاش میورزد.
شورای موقت تدارک برای سازماندهی و بنیانگذاری حزب ایرانیان پیشرو و طراحان رسانه گذار که هدف نهاییشان تدارک ساز و کارهای اولیه حزب و رسانه و برگزاری نخستین مجمع عمومی حزب است.
چشماندازِ ما، سازماندهی این فعالینِ متشکل حولِ برنامۀ عمل، در قالب هستههای مخفی سوسیالیستی انقلابی است. با تحقق این هدف، یعنی ایجاد و سازماندهی هستهها بهمثابۀ پایههای حزب پیشتاز انقلابی، زمینههای انحلال کمیته فراهم خواهد شد و وارد فرم حزبی خواهد شد. حزبی که بنا به تشخیصِ خودِ پیشروهای سوسیالیستِ متشکل در کمیته و با در دست داشتن نبض اوضاع و با تحلیل مشخص از شرایط مشخص بنیان و اعلام موجودیت خواهد کرد.
گروه ۲۵ شهریور از افرادی تشکیل شده که پس از سالها جنایات رژیم و انفعال گروههای مخالف گرد هم آمدند تا با کمک و همیاری مردم، ایران را برای تغییرات بنیادین و دگرگونی همه جانبه آماده کنند.
همبستگی جمهوریخواهان ایران (هجا) یک تشکل سیاسی دموکراسیخواه ایرانی است که هدف خود را گذار خشونتپرهیز از کلیت نظام جمهوری اسلامی ایران به جمهوری عرفی (سکولار دموکرات) مقید به موازین دموکراسی و اعلامیه جهانی حقوقبشر و کنوانسیونهای الحاقی آن تعریف نموده است.
نهادهای مدنی
تارنمای بیدارزنی رسانهی گروهی از کنشگران فمینیست است که در زمینهی ارتقاء آگاهی جامعه نسبت به برابری جنسیتی، ستمهای درهمتنیده و مبارزات جنبش زنان و دیگر جنبشهای اجتماعی فعالیت میکنند. تاریخچه تارنمای بیدارزنی پیشتر تحت عنوان «تا قانون خانواده برابر» توسط جمعی از فعالان فمینیست در زمستان ۱۳۸۸ راهاندازی شد. در بهار ۱۳۹۳، پس از […]
تعدادی از احیاء کنندگان این سندیکا، با پروندههای باز و حکمهای تعلیقی و یا اخراج مواجه شدند تا از ادامه فعالیت صنفی منصرف شوند، اما این افراد از جمله منصور اسانلو و رضا شهابی به مبارزه صنفی خود ادامه دادهاند.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، مجمعی است از تشکلهای صنفی معلمان و کارکنان وزارت آموزش و پرورش در سراسر کشور که در اساسنامهاش، خود را مجمعی صنفی، غیر سیاسی و غیرانتفاعی، معرفی کرده و هدف خود را ایجاد هماهنگی، انسجام و وحدت رویه در کلیه فعالیتهای تشکلهای صنفی فرهنگیان کشور بیان کردهاست.
رسانهها
استودیو پات عنوان پلتفرمی است که مهدی محمودیان، فعال مدنی زندانی در اوین، و حسین رزاق، با اختصاص سرمایه زندگیشان راهاندازی کردند که هم استودیو و هم سرمایهی آنان به دست جمهوری اسلامی توقیف شد.
یک پلتفرم نظری ـ انتقادی فارسیزبان در حوزه سیاست رادیکال، مارکسیسم، سوسیالیسم و مباحث دموکراسی است.
“زمانه” یک بنیاد رسانهای است که در زمینه خبررسانی، عرضه گزارش، تحلیل، مباحث نظری، نشر کتاب به صورت آنلاین، آموزش و برگزاری جلسات بحث و گفتوگو فعالیت میکند. سایت “زمانه” محور فعالیتهای بنیاد رسانهای زمانه است.
در مقابل، «نقد اقتصاد سیاسی» دال بر مقاومتی که نمیخواهد در جشنوارهی دروغین مناسبات بازاری جاخوش کند بلکه میخواهد به فراسوی آن برود. به همین دلیل نیز ترجیح میدهیم به جای آن که کالایی تزیینی برای پرکردن ویترین انواع و اقسام نشریات و رسانههای نولیبرال و شاهدی بر مدعای دروغین تکثرگراییشان باشیم، فضایی برای نقد و بازاندیشی، هرچند محدود، اما مستقل، فراهم سازیم.
