پیشدرآمد پدیدآورندگان
۵ تیر ۱۴۰۵
این سپیدنامه نه در خلأ و نه در فضایی صرفا انتزاعی و نظری، که بر شانههای یک سنت زنده و پرفرازونشیب نظری و عملی نوشته شده است. پدیدآورندگان آن، با رویکردی آگاهانه متکثر، در فرایند نگارش، از مطالعه دهها اثر، شامل مقالهها، منشورها، پیمانها، اساسنامهها و اسناد سیاسی و تحلیلی، بهره بردهاند، با اندیشمندان، متخصصان علوم سیاسی، حقوق، تاریخ، جامعهشناسی، کنشگران مدنی و سیاسی مشورت کردهاند؛ و آثار، اندیشهها و توصیههایی که در بستر مبارزات آزادیخواهانه و دادخواهانه مردم ایران، از سالهای آغازین پس از انقلاب ۱۳۵۷ تا امروز، توسط جریانها، سازمانها، نهادهای مدنی و کنشگران عرصههای گوناگون تولید شدهاند را مورد بررسی قرار دادهاند.
این متن بنیانگذار2، همچنین وامدار ادبیات غنی و الهامبخش جنبش «زن، زندگی، آزادی»، بیانیهها و تجربههای زیسته دادخواهان، کنشگران جامعهمدنی، مدافعان حقوق بشر، زنان، آتئیستها و اقلیتهای دینی و مذهبی از جمله بهاییان، دراویش گنابادی، زرتشتیان، مسیحیان، مسلمانان سنی، مندائیان، یارسان و یهودیان، کردها، بلوچها، عربها، و ترکها، و اقلیتهای جنسیتی، و نیز جنبش دادخواهی و تلاشهای گوناگون (و اغلب شکننده) برای تحزب است؛ تجربههایی که دارای درسهای آموزنده درباره سیاستورزی در قالب نهادهای حزبی متکثر است و از پس نهادسازیهای گوناگون و تجربه انجمنها و حل تعارضها، ظرفیت نهادی برای بنیانگذاری یک حزب مدرن و متشکل را فراهم کرده است. بدون انباشت این میراث فکری و تجربی، که خود میراثدار مبارزات مردمان ایران از دوران مشروطه است، و بدون فداکاری نسلها، سازمانها و نهادهای پیشینی، تدوین چنین سپیدنامهای نه ممکن بود و نه چندان معنادار.
هدف این سند صورتبندی مبرمترین مسائل زمانه و ارائه چارچوبی عملی و قابل اجرا برای بنیانگذاری «حزب ایرانیان پیشرو» است؛ حزبی در کنار دیگر نهادهای دموکراتیک، بر بنیاد تکثر، چندصدایی، مشارکت مردمی مؤثر، اجرا و نهادینهسازی قوانین و استانداردهای بینالمللی حقوق بشر، شفافیت، تعهد و پاسخگویی، برای گذار از حاکمیت نامشروع، ستمگر و جنایتکار جمهوری اسلامی. حزب ابزاری برای نیل به