استبداد ءِ پیسلاپ، اے رند بیدِ عمامہ

محمد مالجو ءِ تلگرام چینل ءَ زورگ بوتگ:

دو روایت چہ سیاسی شگاف ءِ دو برابر ءَ بوتگ اَنت، بلے کہ آیانی آیینہ ءَ نگاہ کَنی، یک جاهی چهره‌اے درشان کَنت: تاریخ ءَ دوئیں نہ کہ گیشی ءِ میدانے، بلک ءَ فاعلیت ءِ انحصاری برجا آرگ ءِ میدان زان اَنت۔ دوئیں دیروز ءِ تاریخ ءَ چش نوویس اَنت کہ فردا ءِ قدرت ءَ پیسرا قبضه بہ کَنت۔ دوئیں یک منطقے ءِ واهند اَنت: قدرت ءِ قبضه کنگ ءِ واهدا تاریخ ءِ قبضه کنگ ءِ منطق۔

جمهوری اسلامی ءِ سرکاری تاریخ نوویسی اصل ءَ شاهنشاهی نظام ءِ جنگ ءِ عمل ءَ ہدف مند اَنت چہ جون ۱۳۴۲ ءِ رند اسلامی گُذار ءِ جُہدانی نیمگ ءَ کم کَنت۔ چش کہ جون ۱۳۴۲ ءِ پیسرا و رندا نہ تودهٔ ایران ءِ پارتی ءِ گیشیں سازمان دابے ۱۳۲۰ دہک ءَ بوتگ، نہ ملی صنعت ءِ ملی بوہگ ءِ جُہد ءِ ملی نیروآنی جنریشن محمد مصدق ءِ سروکی ءَ، و نہ چپّی نیروآنی چریکیں جُہد ۱۳۴۰ ءِ دہک ءِ آسر ءَ۔ اے سرجمی ءِ هلاس کاری نہ صرف دیروز ءِ بابت ءَ یک معرفتی خطائے بلک ءَ امروز ءَ قدرت ءِ انحصار ءِ واهدا یک استراتژی یے ہم هست۔ ہما وخت ءَ تمامیں تاریخی فاعلیت یک جُہدے ءِ تہ ءَ هلاس ببیت، انقلاب ءِ رند ءَ سیاسی انحصار ہم «فاتحانی حق طبیعی» درشان کَنت۔ تاریخ نوویسی، گزینشی فراموشی ءِ فاشیستی تکنیک ءِ تکیه ءَ، امروز ءِ انحصاری قدرت ءِ واهدا مشروعیت دہوکیں ابزارے جوڑ بوتگ۔

بلے اے هما جاہ انت کہ قیاس بندات بوت و نقاب پرکپ اَنت۔ امروز پادشاهی خواہاں ءِ اهمیں بخشے، جمهوری اسلامی ءِ ستیز ءَ، دقیقا ہما منطق ءَ بازتولید کَنت۔ آیان ءِ واهدا ہم مقاومت ءِ تاریخ ہما تک صدا بوگ لوٹیت، یک نامے و یک خاندان و یک پرچم ءِ چگرد ءَ یک روایتے۔ اے چارچوب ءَ، مثال ءَ ۲۰۰۸ء ءِ سبز جنریشن و ۱۴۰۱ء ءِ جنریشن «ژن زندگی آزادی» سرجم ءَ انکار بوت اَنت۔ اے جنریشن چش کہ مستقلیں لمحہ و جمعی کُنش ءِ بونیاہیں شناخته نہ بوت اَنت، بلک ءَ صرف ہما حد ءَ معتبر حساب بوت اَنت کہ پادشاهی خواہاں ءِ روایت ءِ چارچوب ءَ هلاس بب اَنت۔ اگر هلاس بوہگ ءِ نیمگ ءَ مہ رو اَنت، حاشیہ ءَ بہ رَونت۔ اگر مقاومت کَنت، رد بو اَنت۔

شعارانی نمادین سرکوب، جُہدانی مصادره، بیدِ پادشاهی خواہانی شخصیتانی انکار و ہک اعتراضیں کُنش ءِ بازتعریف چش کہ یک متمرکزیں نظم ءِ برگرتگ ءِ پیشگالے، جملیں، تک رهبری ءِ الگو ءِ نیمگ ءِ آشکاریں نشان اَنت۔ اے ہما «ہما یا ہچ» ءِ منطق انت: یا منی تہ ءَ هلاس بو یا هلاس بب۔

اے منطق نہ صرف تاکتیکی یے بلک ءَ ذاتاً استبدادی یے۔ اے منطق اصل ءَ ہچ بریں فکری یا عملی استقلالے پادشاهی خواہانی سلسله‌مراتب ءِ بے چون و چرا پذیرایی ءِ مشروط کَنت و دگہ اجتماعی و سیاسی نیروآنی موجودیت ءِ حق ءَ شناخته نہ کَنت۔ پادشاهی خواہ عملی ءَ سیاسی میدانے ءَ چہ یک «مشروعیں گیشی» یے ترسی اَنت و صرف ہما وخت ءَ دگہ مردم شناخت کَنت کہ وتی مستقلیں هویت و هدفاں هلاس کَنت و پادشاهی خواہاں ءِ روایت و منطق ءِ تہ ءَ سرجم ءَ هلاس بب اَنت۔

چشیں داب ءَ، دو گفتمان ءِ ظاهری جُنگ، یکی اسلام‌گرا و دگہ پادشاهی‌خواه، عمیقتریں سطحے ءَ یک بنیادی خصلتے ءِ اشتراک ءَ رسیت: تاریخی و سیاسی گیشی ءِ نا‌برداشت۔ آیان کہ امروز دگہ کساں ءِ تاریخ ءَ انکار کَنت، فردا ہم قدرت ءِ گیشی ءِ سر ءَ کُپ نہ کَنت۔ گذشتگ ءِ قبضه کنگ، در حقیقت، آینده ءِ قبضه کنگ ءِ مشق انت۔ اسلام‌گراآنی انحصاری منطق پادشاهی خواہانی هئیت ءَ تکرار بوگ ءَ انت۔